Od narodu zakutego w kajdany, po wolnych ludzi.

Wydawać, by się mogło, że rana przeszłości nigdy się nie zagoi. Że w ludzkich sercach skrywana jest zbyt głęboko, by mogło nastąpić wyzdrowienie.
Po epoce nazywanej przez Polaków straconymi pokoleniami (1772-1991), Polacy znów zaczęli ufać i marzyć o czymś więcej, niż o wolności.

W 2004r. po wejściu Polski do rodziny narodów Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo otworzyło swoje granice dla mieszkańców Polski. Imigracja ze Środkowej Europy osiągnęła takie stadium, że wyludniały się małe miejscowości. Polacy przybyli na Wyspy w takich ilościach, że wywołali obawy społeczne wśród niektórych grup w Zjednoczonym Królestwie. To naturalne zjawisko, że po przekroczeniu pewnej granicy, ludzie zaczynają odczuwać strach.
Jednak fala, która zalała w tamtym czasie Królestwo miała również swoje dobre strony.
Polska, była biedna i rozkradziona. Polacy byli głodni lepszego życia. Dlatego nie mieli oporów pracować po siedem dni w tygodniu, by odmienić swój los. Widzieli w tym ogromną szansę na wyrwanie się z błędnego koła, który od setek lat przygniatał i degenerował ten naród.
Pieniądze od osób pracujących na Wyspach spływały do domów w Polsce, niczym szeroka rzeka wpływa do oceanu. Stały się jednym z czynników transformacji. Nie najważniejszym, ale ważnym ogniwem tego łańcucha.

Po trzydziestu latach od zrzucenia kajdan zniewolenia, Polska z biednego i zacofanego kraju przeistoczyła się w prężną gospodarkę.
Ale nie to jest najważniejsze. Mieszkańcy Zjednoczonego Królestwa przyjmując Polaków do swojej społeczności otworzyli drogę do wspólnej przyszłości. Otwierając nowy rozdział w historii świata Wyspiarzy i Centralnej Europy.
Most, jaki zbudowano w tak krótkim czasie jest zasługą całego społeczeństwa Wyspiarzy. To dzięki ich sercu i zaangażowaniu Polacy stali się ambasadorami rodziny Commonwealth w Centralnej Europie…

Oto kilka faktów dotyczących przemian w Polsce:

Transformacja polskiej gospodarki po 1991 roku jest uznawana za jeden z największych sukcesów gospodarczych na świecie. Polska przeszła drogę od kraju zmagającego się z hiperinflacją i pustymi półkami do statusu gospodarki rozwiniętej (według klasyfikacji FTSE Russell od 2018 r.).
Oto porównanie dynamiki Polski na tle innych regionów i krajów w latach 1991-2024:

1. Dynamika wzrostu PKB (Lider regionu)

Polska była najszybciej rozwijającą się gospodarką w Europie w ciągu ostatnich trzech dekad.

* Polska vs Unia Europejska: Podczas gdy w 1990 roku PKB Polski na mieszkańca (według siły nabywczej – PPP) wynosiło ok. 30% średniej UE, w 2024 roku przekroczyło 80%. Polska przegoniła już pod tym względem takie kraje jak Grecja i Portugalia, a zbliża się do Hiszpanii.
* Uniknięcie recesji: Jako jedyny kraj UE Polska uniknęła recesji podczas światowego kryzysu finansowego w 2009 roku (tzw. „zielona wyspa”).

2. Porównanie z sąsiadami (Polska vs Ukraina)

W 1990 roku PKB Polski i Ukrainy na mieszkańca było na zbliżonym poziomie (Polska ok. 6000 USD, Ukraina ok. 6800 USD w kategorii PPP).

* Obecnie: Polska osiągnęła poziom ok. 45 000 USD (PPP), podczas gdy Ukraina (nawet przed pełnoskalową inwazją w 2022 r.) oscylowała wokół 14 000 USD. Oznacza to, że polska gospodarka urosła ponad 7-krotnie szybciej od ukraińskiej w tym samym czasie.

3. Polska na mapie świata

W skali globalnej Polska jest porównywana do tzw. „azjatyckich tygrysów” ze względu na stabilny i długofalowy wzrost.

* Wzrost realnego PKB: Od 1990 roku polska gospodarka urosła o ponad 200%. Dla porównania:
* Czechy i Węgry: wzrost o ok. 80-100%.
* Niemcy: wzrost o ok. 50-60%.
* Ranking światowy: Polska przesunęła się z okolic 40. miejsca na świecie na 21. pozycję pod względem wielkości nominalnego PKB (stan na 2024 r.).

4. Wizualizacja wzrostu (Skumulowany wzrost PKB per capita)

Wykres powyżej pokazuje, jak bardzo dynamika polskiego rozwoju (7,5-krotny wzrost wartości PPP) odstaje od innych krajów regionu i Europy Zachodniej w badanym okresie.

Szczegółowe porównania PKB Polski z innymi krajami można śledzić na stronach takich jak World Bank Open Data czy w raportach Międzynarodowego Funduszu Walutowego (IMF)